تحلیل دادههای ۵۰ ساله ناسا: آب اصلی سازنده ابرهای سیاره زهره است

تحلیل دادههای ۵۰ ساله ناسا آب اصلی سازنده ابرهای سیاره زهره است, دانشمندان با بازبینی دادههای یک مأموریت پنجاه ساله ناسا به نتیجهای شگفتانگیز رسیدهاند ابرهای سیاره زهره برخلاف باور رایج، عمدتاً از آب تشکیل شدهاند، نه اسید سولفوریک. این کشف مهم، بحثهای علمی درباره احتمال وجود حیات در ابرهای این سیاره را مجدداً داغ کرده است.
بازیابی دادههای فراموششده مأموریت پایونیر زهره بر اساس گزارش ساینسآلرت، محققان آمریکایی در یک پژوهش جدید به سراغ دادههای گمشده مأموریت پایونیر زهره ناسا رفتند که در دهه ۱۹۷۰ به سمت این سیاره پرتاب شده بود. این اطلاعات بر روی میکروفیلمها در آرشیو ناسا بایگانی شده بودند و گام اول، استخراج و دیجیتالیسازی آنها بود.
راز ناگهانی افت خوانش دیاکسیدکربن در دهه ۱۹۷۰ دانشمندان فکر میکردند یکی از ابزارها در میانه عبور از ابرها دچار عیب فنی شده، زیرا خوانش دیاکسیدکربن به طور ناگهانی و موقت به شدت کاهش یافته بود. اما تیم تحقیقاتی جدید به یک فرضیه قوی رسید این پدیده نقص فنی نبوده، بلکه ورودی ابزار با ذرات معلق ابرها (آئروسلها) مسدود شده بود. در واقع، این گرفتگی یک نمونهبرداری اتفاقی و بینظیر از مواد هستهسازی ابرها بود.
با ادامه سقوط کاوشگر به لایههای داغتر جو، این انسداد به تدریج ذوب و از بین رفت. ۶۲ درصد از مواد هستهسازی آئروسلهای ابرها، آب است.
البته این آب به صورت قطرات خالص مانند ابرهای زمین نیست، بلکه در ترکیبات هیدراته (مانند سولفات آهن هیدراته و سولفات منیزیم هیدراته) به دام افتاده است. اسید سولفوریک که پیش از این جز اصلی ابرها پنداشته میشد، تنها حدود ۲۲ درصد از ترکیبات را تشکیل میدهد. علاوه بر این، محققان با شناسایی همزمان گاز دیاکسیدگوگرد و یونهای آهن در یک دمای خاص، وجود سولفات آهن (به میزان ۱۶ درصد) را در ابرها تایید کردند.
منبع محتمل این آهن، غبارهای کیهانی است که وارد جو ناهید شده و با ابرها واکنش دادهاند. تأثیر بر جستجوی حیات فرازمینی این کشف یک پیشرفت بزرگ برای جامعه اخترزیستشناسی محسوب میشود. یکی از دلایل اصلی رد احتمال حیات در ابرهای زهره، کمبود شدید آب بود. اکنون این تحقیق نشان میدهد که آب در این ابرها بسیار فراوانتر از پیشینههای قبلی است.
اگرچه این آب همچنان بسیار اسیدی است و برای میکروبهای زمینی محیطی نامناسب محسوب میشود، اما فراوانی آن، درهای جدیدی را برای نظریههای مربوط به حیات فرازمینی در این سیاره گشوده است. یافتههای این پژوهش در ژورنال منتشر شده است.




