سیارههای م تعاریف جدیدی از روز و شب ارائه میدهند
سیارههای سنگی که در کمربند حیات یک کوتوله قرار دارند،زمینهای نامیده میشوند و ویژگیهای اساسی که از زمین ما بسیار متفاوت است، دارند.
یکی از این تفاوتها این است که ستارههای کوتوله بسیار سردتر نسبت به خورشید ما هستند و به همین دلیل سیارههای در فاصلهی بسیار نزدیک به ستاره خود قرار دارند که اثر گرانشی آن بر آنها قوی است.
این نیروی گرانشی ار میشود که نزدیک سیاره به ستوه شده و ‘,
در این حالت، یک سیاره به به ستوه میماند و نصفه دیگر ا به پشت آن موری است؛ در نتیجه طول یک روز روی سیاره معادل طول یک سال آن است.
ماه زمین نیز یک نمونه کلاسیک از قفل کشندی است و همین دلیل است که ما همواره تنها یک روی آن را میبینیم و هیچگاه ننست همسایه سیارهای ما، پروکسیما قنطورس بی، که در فاصلهی چهار سال نوری از قرار دارد، به استدلالها بر این که یک زمین با قفل کشندی محتمل است.
بر این اساس، چنین سیارههایی هیچ دور یا شب و حتی فصل در مفهوم مرتبط با ما ندارند، اما دمای سطحی آنها ممکن است بسته به موقعیت به ستوه متغیر بماند؛
با این حال، بر زمین موجودات زندهای وجود دارند که در تاریکی مطلق زندگی میکنند؛ مثال واضح آن
علاوه بر این، بسیاری از الکائنات الحیه تملک إیقاعات بیولوجیه (مثل الساعه البیولوجیه) التی تتماشى مع عوامل غیر الضوء،
على سبیل المثال، الفئران العاریه التی تعیش تحت الأرض لا ترى ضوء الشمس أبدا، لکن إیقاعاتها الیومیه لا تزال تتبع أنماط درجه الحراره والهطول الموسمیه.
کما أن البکتیریا فی أمعاء الإنسان تتزامن مع إفراز المیلاتونین، وهو هرمون ینتج ردا على الظلام، مما یوضح کیف یمکن للإشارات الداخلیه أن تنظم الإیقاعات حتى دون مؤشرات خارجیه للضوء.
فی بیئات مثل الینابیع الحراریه تحت سطح البحر، یمکن لتغیرات درجه الحراره والملوحه والتیارات أن تخلق دورات بیولوجیه تتماشى مع تدفقات المحیطات بدلا من دوره النهار واللیل.
النمذجه المناخیه لکواکب تظهر أن عدم وجود دوران دوری یمکن أن یولد أنماط جویه ممیزه
إذا کان الکوکب یحتوی على بخار ماء أو محیطات، فإن الجانب المواجه للنجم قد یتشکل فیه سم کثیفه من السحب مع نشاط کهربائی متکرر (رعد وبرق)، بینما یبقى الجانب الآخر جافا وباردا.
التفاعل بین هذه السحب والریاح والتیارات الهوائیه یمکن أن یولد أنماط مناخیه منظمه—دوریات منتظمه فی درجه الحراره والرطوبه والهطول—التی قد تمتد من مئات إلى آلاف الأرضیه أیام، مستقله تماما عن فتره دوران الکوکب.
حتى لو أن النجم یبقى ثابتا فی سماء الکوکب (بسبب القفل الکمی)، فإن الغلاف الجوی یواصل تجربه تغیرات دینامیکیه بسبب هذه الدورات المتولده داخلیا.
هذا یفتح احتمالا مثیرا ربما تتطور الحیاه على هذه الکواکب بتناسق مع هذه الدورات المناخیه بدلا من الإیقاع الیومی التقلیدی، أو ربما تجد حلولا أکثر إبداعا للبقاء فی بیئات غیر دوریه من حیث الضوء.
یمکن تخیل کائنات تعیش فی التی تتحرک إلى للراحه والتجدید، مستفیده من التدرجات الحراریه والکیمیائیه التی تتشکل بین المنطقتین.
هذه الاحتمالات تذکرنا بأن الحیاه، إذا وجدت، قد تتحدى افتراضاتنا الأساسیه حول ما یلزم للبقاء، وربما تفاجئنا بأشکال لم نکن نتخیلها من قبل.
