تحقیقات جدید در مورد فعالیت مغزی در حین توقف قلبی امید تازه برای نجات جان, تیم پژوهشی دانشکده پزشکی گروسمن دانشگاه نیویورک با همکاری متخصصان مراقبتهای ویژه، مطالعهای گسترده بر روی فعالیت مغزی بیماران تحت احیای قلبیریوی (CPR) انجام دادهاند.
در این تحقیق که نتایج آن در نشریه معتبر سیناپرس منتشر شده، امواج مغزی (EEG) و سطح اکسیژناسیون مغز ۵۶۷ بیمار در طول احیا مورد پایش قرار گرفت.\یافتههای کلیدی در مورد بقای مغز پس از توقف قلبتحلیل دادهها نشان داد که از میان ۵۶۷ بیمار مشمول مطالعه، ۲۱۳ نفر احیا اولیه یافتند، اما تنها ۵۳ نفر تا خروج از بیمارستان زنده ماندند و در نهایت ۲۸ بیمار به حداکثر سطح بازیابی دست یافتند که امکان مصاحبههای عمیق را فراهم آورد.
میدهد، فشار خون به شدت کاهش مییابد و این امر منجر به تجمع دیاکسید کربن، اسیدی شدن محیط داخلی و قطع تامین گلوکز مورد نیاز نورونها میشود.
در نتیجه، سلولهای عصبی بهویژه در هیپوکامپ و قشر مغز که مسئول شناخت و حافظه هستند، بهسرعت دچار بیکاری و آسیب میشوند.\محدودیتهای CPR و پتانسیل باقیمانده مغزاگرچه احیای قلبیریوی میتواند جریان خونی ضعیف ایجاد کند، اما نمیتواند عملکرد پمپایی قلب را بهطور کامل جایگزین کند.
با اینهمه، مقایسه تجربیات نزدیک به مرگ (NDE) و دادههای الکتروفیزیولوژیک بیماران نشان میدهد که مغز قادر است پس از قطع کامل گردش خون، برای مدتی طولانیتر از پیشبینیهای کلاسیک، نشانههای فعالیت عصبی را حفظ نماید.\تغییر پارادایم در مدیریت زمان احیادکتر پارنیا تأکید میکند اگرچه عرف پزشکی سنتی پس از ۱۰ دقیقه توقف قلب، آسیب مغزی را غیرقابل بازگشت میداند، اما یافتههای ما اثبات میکند که مغز میتواند الگوهای فعالیت قابلتشخیص را برای بازه زمانی طولانیتر حفظ کند.
این کشف میتواند مبنای بازنگری در پروتکلهای احیا و تمدید پنجره زمانی امید برای بیمارانی باشد که تا به امروز غیرقابلنجات تلقی میشدند.
