مقاله‌ای که ۱۹ ژوئن در مجله بین‌المللی تحقیقات نعوذ منتشر شد، ذرات پلاستیکی را در آلت تناسلی چهار نفر از پنج مردی که برای درمان اختلال نعوذ تحت کاشت پروتز آلت‌تناسلی قرار گرفته بودند، شناسایی کرد.
گروه‌ی از پژوهشگران چینی در ماه می مطالعه‌ای را انتشار دادند که حاکی از آلودگی می‌کروپلاستیکی در مایع منی ۴۰ داوطلب بود. مقاله‌ای ایتالیایی نیز چند ماه پیش نتایج مشابه‌ی را گزارش کرده بود. مطالعات دیگر نیز آلودگی می‌کروپلاستیک را در جفت انسان آشکار کرده‌اند.
در ایتالیا، پژوهشگران ۳۱۲ بیمار را مطالعه کردند که رسوبات چربی یا پلاک از شریان کاروتید آن‌ها خارج شده بود. میکروپلاستیکها در نمونه‌های ۶۰ درصد بیماران مشاهده شدند و حالت این گروه نسبت به افراد دیگر بدتر بود طی ۳۴ ماه پیگیری، خطر حمله قلبی، سکته یا مرگ در آن‌ها ۲٫۱ برابر بیش‌تر بود.
میکروپلاستیکها به همه جا نفوذ کرده‌اند
در حالی که شواهد علمی حاضر نشان نمی‌دهند سطوح میکروپلاستیکها یا نانوپلاستیک‌های شناسایی شده در غذا‌ها برای سلامت انسان خطر دارد، پژوهشگران می‌گویند مردم باید تلاش کنند با اجتناب از استفاده از پلاستیک در آماده‌سازی غذا به‌ویژه در زمان گرم‌کردن غذا در مایکروویو، نوشیدن آب شیر به جای آب بطری و تلاش برای پیشگیری از تجمع گرد و غبار آلوده به پلاستیک، از آلودگی می‌کروپلاستیکی پرهیز کنند. برخی پژوهشگران همچنین مصرف کمتر گوشت به‌ویژه محصولات فرآوری‌شده را پیشن‌هاد می‌دهند.
میکروپلاستیکها و نانوپلاستیک‌ها می‌توانند به عنوان نوعی حامل برای مواد شیمیایی سمی عمل کنند. ناشناخته‌های بسیاری در مورد اثرات تجمع می‌کروپلاستیک در انسان وجود دارد، گرچه اثرات منفی مواد شیمیایی مورد استفاده در پلاستیک‌ها همانند فتالات‌ها بر سلامتی ثابت شده است.
مطالعه‌ای که سال ۲۰۲۲ در مجله آلودگی محیط زیست منتشر شد، نشان داد قرار گرفتن در معرض فتالات‌ها خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی‌عروقی و مرگ‌ومیر را افزایش می‌دهد. مواد شیمیایی می‌توانند همراه میکروپلاستیکها داخل بدن شوند و اثرات خود را برجای بگذارند. در حقیقت، میکروپلاستیکها و نانوپلاستیک‌ها امکان‌پذیر به‌گفتن نوعی حامل برای مواد شیمیایی سمی عمل کنند.
مجمع محیط‌زیست سازمان ملل متحد (UNEA) در سال ۲۰۲۲ فرآیند تدوین معاهده بین‌المللی الزام‌آور برای پایان دادن به آلودگی پلاستیک را آغاز کرد و کمیته بین‌دولتی مذاکره‌کننده‌ای برای تدوین این معاهده راه‌اندازی شد. تا به حال جلسات بسیاری از این کمیته برگزار شده که در آن‌ها پیش‌نویس اولیه‌ای از معاهده تهیه شده و در حال بازبینی است. مقصد این است که تا آخر سال ۲۰۲۴ متن نهایی معاهده آماده و برای امضا ارائه شود. این معاهده نه تنها به آلودگی پلاستیک در محیط‌زیست دریایی می‌پردازد، بلکه کل چرخه عمر پلاستیک، از تشکیل و طراحی تا دفع آن را شامل می‌شود.
