حمل تلفن همراه به داخل توالت به دلیل تعرض مستقیم با می‌کروب‌ها و باک‌تری‌های محیط سرویس بهداشتی، خطرات جدی آلودگی را به همراه دارد. تمیز کردن منظم گوشی‌ها همیشه موثر و امکان‌پذیر نیست، زیرا استفاده از رطوبت یا مواد شوینده می‌تواند به قطعات الک‌ترونیکی حساس آسیب برساند. علاوه بر این، بردن موبایل به توالت اغلب باعث نشستن طولانی‌مدت می‌شود که احتمال ابتلا به هموروئید و مشکلات اسکلتی-عضلانی را افزایش می‌دهد.
آلودگی بزرگ‌ترین تهدید است
سرویس‌های بهداشتی، به‌ویژه موارد عمومی، کانون تجمع انواع می‌کروارگانیسم‌ها هستند. وقتی گوشی هوشمند در این محیط قرار می‌گیرد، سطح آن با باک‌تری‌ها و ویروس‌ها آلوده می‌شود که در استفاده‌های بعدی به دست‌ها و صورت کاربر منتقل می‌گردند. مطالعات نشان داده‌اند تلفن‌های همراه می‌توانند حاوی تعداد زیادی باک‌تری پاتوژن باشند. خطر آلودگی متقابل نیز وجود دارد؛ برای مثال اگر پس از استفاده از گوشی در توالت، بدونشستشوی کامل دست‌ها دستگیره در را لمس کنید، می‌کروب‌ها به آن سطح منتقل شده و فرد بعدی ممکن است دچار عفونت شود.
برخی ممکن است استدلال کنند که با تمیز کردن گوشی بعد از هر استفاده می‌توان از این خطر کاست، اما تصفیه صحیح موبایل دشوار است زیرا رطوبت و مواد تمیزکننده می‌توانند به مدار‌های داخلی آسیب برسانند. در نتیجه حفظ بهداشت گوشی در شرایط عادی سخت‌تر از سایر اشیاء منزل یا محل کار می‌شود.
نشستن طولانی‌مدت روی توالت
حضور گوشی در توالت ترغیب به نشستن طولانی‌تر بر روی صندلی می‌کند که می‌تواند بستر مشکلات سلامتی مختلف فراهم آورد. فشار طولانی بر ناحیه رکتوم احتمال بروز هموروئید را بالا میبرد. همچنین حفظ وضعیت نامناسب بدن در حین استفاده از موبایل، در طول زمان می‌تواند منجر به درد‌های کمر، گردن و سایر اختلالات اسکلتی-عضلانی شود.
اختلال در عملکرد روده و یبوست
توجه به موبایل در حین مدافعت، ذهن را از سیگنال‌های طبیعی بدن منحرف می‌کند. این حواس‌پرتی می‌تواند باعث شود فرد از احساس نیاز به تخلیه روده غافل بماند و با تاخیر در پاسخ‌گویی، دچار حرکات نامنظم روده و در نهایت یبوست مزمن گردد. با گذشت زمان این عادت، تأثیر منفی قابل‌توجه‌ی بر سلامت دستگاه گوارش خواهد داشت.
