سیستم هوشمند کیسههای هوای خارجی برای افزایش در سقوط هواپیما, بعد از حادثه دلخراش پرواز ایر ایندیا ۱۷۱ در ژوئن ۲۰۲۵ که ۲۴۱ نفر از ۲۴۲ مسافری جان خود را از دست دادند، یک تیم نوآورانه از به به پروژهای به نام پرداختند تا با استفاده از هوش مصنوعی و فناوری جدید، خطرات سقوط هواپیما را بهطور قابلتوجهی کاهش دهند.؛ حفاظت مسافران هواپیما با کیسههای هوای خارجی این ایده که به نسبت ظاهری آن به شخصیت میشلن من شباهت دارد، شامل کیسههای هوای است که در صورتی که سامانههای هوشمند خودشان احتمال سقوط خطرناک را تشخیص دهند، بهصورت خودکار در کمتر از دو ثانیه باز میشوند و بدنه هواپیما را از محافظت میکنند.
بر اساس گزارشهای منتشر شده در، این پروژه یکی از فینالیستهای برجسته جایزه معتبر جیمز دایسون ۲۰۲۵ بوده و هدف اصلی آن تبدیل یک سقوط به یک فرود اضطراری قابل است. سیستم شامل سه باکیسههای هوای موقعیتگذاری شده در نوک، شکم و دم هواپیما است که بهسرعت و طاقه ضربه را جذب مینمایند. در کنار این کیسهها، سامانههای تراستر گازی یا رانش معکوس فعال میشوند تا سرعت فرود را کاهش دهند و به ثبات هوای هواپیما کمک نمایند.
این از کیسههای هوای هوشمند و سیستمهای جذبدهنده، موجب میشود که نیروی ات عمودی وارد و ون صندلیها به حداقل برسد و بنابراین احتمال آسیب جدی به مسافران و’é بهطور ü کاهش یابد. علاوه بر محافظت فیزیکی، شامل نشانگرهای GPS، نورهای چشمکزن رنگ نارنجی و فلشهای است که موقِع سقوط را برای تیمهای نجات آ آسانتر و سریعتر میسازد؛ این ویژگی در مناطق دور یا بسیار مهم است.
تیم که این فناوری نه تنها قابلیت بر روی جاری هواپیماها را دارد، بلکه میتواند در شیهای جدید àشده شود؛_ موجود در تونال باد و شبیهسازیهای سقوط هم در حال انجام است تا قابل اطمینان سازی باشد. در صورت برنده شدن در مسابقهٔ جیمز دایسون، مهندسان علاوه بر الجایزه ارزش ۴۰٬۰۰۰ دلار، فرصت تحول به یک محصول تجاری و گسترش آن در صنعت هوایی را خواهند داشت؛ اما به گفتهٔشان، הראש است نجاه ž در شرایط بحرانی، نه یا سود مالی.
پروژه یک گام انتقادی در مسافران در هواپیماها نشان میدهد؛ با ترکیب هوش مصنوعی، علوم مواد و مهندسی هوافضی، امید است که چنین فناوریهایی در آینده نزدیک، بهطور قابلملاحظهای کاهش یابد., dị
