تاثیر جنگú روجين: اثرات پشتکار فشار روانی در ژنوم

تاثیر جنگú روجين اثرات پشتکار فشار روانی در ژنوم, زندگی پرمخاطب میتواند نوآوریهای گنجانی را روی کد ژنتیکی این انسان ها بگذارد و برخی از این نوآوریها ممکن است به فرزندان باشند. مطالعات جدید نشان میدهد که اثرات های روحی که مادربزرگ میتواند، حتی پس از پایان تجربه خشونت، برای مدت طولانی باقی میماند.
این پژوهش، نمودارًا از فیزیکپوسته پشت ضررهای روانی بینلی انسانی نشان داده و توضیح میدهد چرا افرادی که در سیره خانوادگی خود سختیها داشتهاند، بیشتر در معرض مشکلات سلامت روان مثل اضطراب و افسردگی قرار دارند، حتی اگر خود آنها مستقیماً این سختیها را تجربه نکرده باشند. تیمی بینالمللی از پژوهشگران قادر بودند نمونههای DNA از ۴۸ خانواده سورایی را از سه نسل بررسی کنند.
این خانوادهها شامل مادربزرگها یا نساءای بودند که در دوران بارداری از محاصره و کشتار מלחמת در سال ۱۹۸۲ یا قیام مسلحانه سال ۲۰۱۱ (هر دو بخشی از جنگ داخلی سوریه) گریخته بودند. پژوهشگران با همکاری نزدیک این خانوادههایی که اکنون در اردن زندگی میکنند، توانستند از ۱۳۱ نفر نمونه سلول داخلی جمعآوری کنند. نمونهها برای بررسی تغییرات اپی ژنتیک بازدید و تحلیل قرار گرفتند.
ند، مشاهده شد. نتایج این چنین حاکی از آثاری از مسرعة پیری اپی ژنتیک بود که امکانپذیر خطر ابتلا به بیماریهای مرتبط با سن را افزایش میدهد.
علاوهبراین، در ۲۱ ناحیه ژنومی دیگر نیز آثاری از تغییراتی مشاهده شد که مستقیماً ناشی از جنگ داخلی سوریه بود. تغییراتی که پژوهشگران مشاهده کردند، بین قربانیان خشونت و فرزندان آنها ثابت میکرد و این کار مشخص میکند استرس ناشی از درگیری پیامرسانه شیمیایی مرتبط با ژنها را تحول داده است.
تغییرات ژنی پایدار که در پاسخ به استرس ظاهر میشوند و چندین نسل باقی میمانند، قبلاً در حیوانات دیده شده بود، اما مطالعات کمی در رابطه این که این اتفاق در انسانها هم چگونه میافتد انجام نشده بود. آنچه از مطالعه اخیر مهم است، این است که تغییرات مشاهدهشده چه تأثیرهایی بر سلامت افراد خواهند داشت. پژوهشگران تحت فشار و استقامت این خانوادهها قرار دارند.
است، خواه خواهرت میتوانند فرزند داشته باشند و سنتها را ادامه دهند. آنها مقاومت کردهاند.
این تابآوری و استقامت را به من ویژگیهای بیرحم انسانها میدانم. قطعاً، خشونت پیامدهای برای قربانیان و فرزندان دارد و آسیبهای قابل توجهی به سلامت روان و سلامت بدنی آنها وارد میکند که به راحتی از بین نمیروند. پژوهشگران میگویند این نتایج به غبرƏ میتواند به انواع گوناگون خشونت مثل خشونت خانگی، خشونت جنسی و خشونت با سلاح نیز گسترش یابد.
این اعمال اثراتی ماندگار دارند که تنها اخصاری افراد مبتلا نیست و به دیگران هم منتقل میشوند.
میگوید ایده اینکه تروما و خشونت میتوانند پیامدهایی برای نسلهای آینده داشته باشند، باید به مردم حمایت کند و همدلی بیشتری داشته باشند و سیاستگذاران را تشویق کند که زیاد به مشکل خشونت دقت کنند. پژوهش در مجله علمی منتشر شد., , ژنتیک, روانشناسی,




