دانشمندان امپریال کالج لندن در یک مطالعه گسترده بر روی داده‌های بیش از ۲۶ هزار نفر از بانک اطلاعات پزشکی بیوبانک بریتانیا، کشف کرده‌اند که افراد عصرگرا یا جغدهای شب در آزمون‌های شناختی عملکرد بهتری از سحرخیزها دارند.
نتایج نشان می‌دهد جغدهای شب در یک گروه ۱۳.۵ درصد و در گروه دیگر ۷.۵ درصد امتیاز بیش‌تری نسبت به افراد صبح‌فعال کسب کرده‌اند. حتی افرادی که ساعت زیستی خود را متوسط توصیف می‌کردند، نیز ۱۰.۶ درصد و ۶.۳ درصد بهتر از سحرخیزها عمل کردند.
تأثیر ساعت زیستی بر کارکرد شناختی
رها وست، نویسنده اصلی مطالعه از بخش جراحی و سرطان امپریال کالج، بیان می‌کند مطالعه ما نشان داد بزرگسالانی که عصر‌ها به طور طبیعی فعال‌تر هستند، در آزمون‌های شناختی برتری دارند. ساعت‌های زیستی تنها ترجیح شخصی نیستند، بلکه می‌توانند بر کارکرد شناختی ما تأثیر بگذارند.
پیش از این، پژوهش‌ها عصرگرایی را با ریسک‌های سلامتی مانند دیابت نوع دو، بیماری‌های قلبی، اختلال‌های روانی و افزایش مرگ‌ومیر زودرس مرتبط می‌دانستند. اما یافته‌های جدید جنبه‌ای دیگر از موضوع را آشکار می‌سازد.
ریشه‌های تکاملی و ارتباط با اختلال کمتوجهی
محققان با اشاره به نظریه واچمن، اختلال کمتوجهی بیش‌فعالی (ADHD) و عصرگرایی را به دوره شکارچی-گردآورنده مرتبط می‌دانند. در آن دوران، گروه‌ی از افراد تا دیر شب بیدار می‌ماندند تا از قبایل مراقبت کنند. تقریبا سه‌چهارم از مبتلا به ADHD از مشکلات خواب رنج می‌برند.
مقدار بهینه خواب کلید سلامت مغز
مطالعه تأکید می‌کند که خواب بین ۷ تا ۹ ساعت برای کارکرد بهینه حافظه و پردازش اطلاعات ضروری است. خوابیدن بیش از ۹ ساعت نیز با کارکرد ضعیف‌تر مغز همراه است. شگفت‌انگیز اینکه افراد مبتلا به بی‌خوابی کاهش قابل‌توجه‌ی در کارکرد شناختی نشان ندادند، هرچند مطالعه شدت و زمان بی‌خوابی را ارزیابی نکرده است.
وست می‌افزاید درک و تطبیق با تمایلات طبیعی خواب ضروری است، اما باید توجه داشت که مقدار خواب کافی باشد، نه خیلی کوتاه و نه خیلی طولانی. این موضوع برای حفظ سلامت مغز اهمیت بسیار زیادی دارد.
نتیجه‌گیری نهایی محققان این است که بیدار ماندن تا دیر شب می‌تواند برای کارکرد مغز مفید باشد، به شرطی که فرد بتواند بازه ۷ تا ۹ ساعته خواب را برقرار کند. با وجود تعهدات کاری و خانوادگی، دستیابی به این تعادل می‌تواند چالش‌برانگیز باشد.
