>> تاریخچه تغییر رنگ پوست اروپاییها از پوست تیره به نرپاوی >> مطالعات جدید در زمینه ژنتیک باستانی نشان میدهد که اکثریت اروپاییان پیش از سال پیش، پوست تیره داشتند. تحقیقات DNA افرادی که ۱۷۰۰ تا ۴۵هزار سال پیش در اروپا زندگی میکردند، مشخص میکند که ۶۳ درصد دارای پوست تیره و ۸ درصد پوست روشن بودند. بقیه رنگ پوستی میانگین بین این دو مقیس.
نزدیک به ۳ هزار سال پیش، بشر با رنگ پوست روشن یا به اکثریت جامعه تبدیل شدند. سالها بود که مردم فکر میکردند انسانهای مدرن که حدود ۴۵هزار سال پیش اروپا را کردند، به دلیل کاهش نور محیطی در هؤما، پوستی روشنتر دارند. سلولهای پوست میتوانند پیشساز ویتامین D را با به نور سینکوئلی ایجاد کنند، اما در پوستهای تیرهتر، عبور کمتری از این نور به سلولهای رنگ- رخ میدهد.
با پیشرفت علم ژنتیک، این دیدگاه درباره تحول رنگ پوست é دیگر مجیهود است. کمک از مطالعات جدید ADN باستانی، دانشمندان قادر میباشند دیانای افرادی که هزاران سال پیش زندگی میکردند، بررسی کنند. این توانایی مانند روشهای علوم جنایی برای شناسایی افراد از روی نمونههای ADN در صحنههای جرم، برای تحلیل ADN باستانی نیز مفید میباشد.
درباره رنگ پوست، همچنان انتقادی را میدارند؛ زیرا ژنتیک ژنهای تاثیرگذار روی رنگ پوست کاملاً شناسایی نشده است.
بدین نمیتوان نتایج را با قطعیت مطلق پذیرفت. گزارشهای نیوساینتیست، گوئیدو باربوجانی از دانشگاه در ایتالیا و همکارانش، نشان دادهاند که تقریباً تمام اروپایی باستانی که شدهاند (مجموع ۳۴۸ نفر)، پیشبینی از ویژگیهای رنگ پوست، چشم و مو را انجام میدهند. این پژوهش، جامعترین تصویر ممکن از نحوه تحول این ویژگیها را در اثر عوامل همچون انتخاب طبیعی، انتخاب جنسی، جنگ و مهاجرت نشان میدهد.
به وجود déها در توالیهای ADN، امکان پیشبینی ترکیبی از سه ویژگی در تمام ۳۴۸_ امکانپذیر نیست. با این حال، از آنجایی که پژوهش بر اساس تعداد گسترده افراد (۳۴۸ نفر) انجام شده، اگر در پیشبینی برخی افراد خطایی رخ داد، این خطا در مقیاس کل میانگینگیری میشود و اثرات کمی را دارد. نتیجه کلی که حاکی از آن است میانگین اروپاییان باستانی پوست تیره داشتند، علمی به پیشبینی_COLOR است.
د. وقتی مردم به سکونتگاههای بزرگتر مهاجرت کردند، نحوه تغذیهشان تغییر کرد.
مردان بیشتر شکارچی-گردآوریکنگان دوران سنگهای میانگین و مردم عصر برنز، به زعم گمانهزنی، به اندازه کافی ویتامین D را از منابع غذایی مانند گوشت حیوانات وحشی دریافت میکردند.
این وضعیت حتی زمانی که سکونتگاهها بزرگتر شدند، چشمگیری تغییر نشان نمیدهد. جابونسکی میگوید احتمالاً برخی از نئاندرتالها که پیش از ورود انسانهای مدرن اروپا را ابی، پوست روشن داشتند؛ اما گمانهزنی بر رنگ پوست آنها زیاد بود.، رنگ پوست نئاندرتالها در دورههای زمانی و مناطق گوناگون، تقریباً از † همان اندازه تنوعی را که در میان انسانهای امروزی داشت کرده است.
ل نشده است. علمشهود ADN که نشاندهنده رنگ پوست انسانهای باستانی هستند، ازنجمله شواهد هنری مربوط به دورانهای تاریخی اولیه نیز میشود.
اما_ میگوید ازł به اثرات هنری به عنوان منبع قاطع برای تعیین رنگ پوست انسانهای قبل تکیه نمود. به عنوان مثال، در هنر مصر باستانی، زنان اغلب با پوست روشنتر نسبت به مردان رسم_ شدهاند، اما این امر ممکن است صرفاً به سبک هنری باشد و ضررị واقعی نشاندهنده باشد.
