مطالعه جدید مصرف قهوه قبل از اهدای خون کیفیت گلبولهای قرمز را کاهش میدهد, یک مطالعه گسترده علمی نشان داده است که مصرف قهوه و وارد شدن کافئین به جریان خون میتواند کیفیت گلبولهای قرمز را به شدت تحت تأثیر قرار دهد و کارایی انتقال خون را کاهش دهد. این یافتهها توسط محققان دانشگاه کلرادو انشوتز منتشر شده و در مجله معتبر هیماتولوژیکا چاپ گردیده است.
تأثیر کافئین بر زیستشناسی گلبولهای قرمز بر اساس آمارهای جهانی، حدود ۱۲.۶ درصد از جمعیت جهان یا نزدیک به یک میلیارد نفر به طور منظم قهوه مصرف میکنند و روزانه بیش از ۲.۲۵ میلیارد فنجان قهوه خورده میشود. اگرچه تحقیقات پیشین مزایای متعددی برای کافئین گزارش کرده بودند، اما این اولین مطالعه گسترده است که تأثیر منفی این ماده بر متابولیسم گلبولهای قرمز را اثبات میکند.
استاد آنژلو دالساندرو، نویسنده اصلی تحقیق و استاد بیوشیمی در دانشگاه کلرادو، بیان میکند سالهاست که تأثیر کافئین بر مغز و سیستم عصبی شناخته شده بود، اما این تحقیق برای اولین بار اثرات آن بر زیستشناسی سلولی گلبولهای قرمز را آشکار میسازد.
بیش از ۱۳ هزار اهداکننده خون مورد تحلیل قرار گرفت.
محققان ابتدا سطح کافئین ذخیرهشده در خون را اندازهگیری کردند و سپس تأثیر آن را بر متابولیسم گلبولهای قرمز (RBC)، شکنندگی سلولی و نتایج بالینی انتقال خون ارزیابی نمودند. اهداکنندگانی که سطح شکنندگی گلبولهای قرمز آنها بسیار بالا یا بسیار پایین بود، برای اهدای مجدد فراخوانده شدند. همچنین در یک آزمایش کنترلشده کوچک، هشت داوطلب سالم پیش و پس از نوشیدن یک فنجان قهوه مورد بررسی قرار گرفتند.
نتایج نهایی حاکی از آن بود که گلبولهای قرمز افراد مصرفکننده قهوه انرژی کمتری داشته و سطح مولکولهای حیاتی مانند ATP و ۲،۳-BPG در آنها به طور قابل توجهی کاهش یافته است. این سلولها شکنندهتر شده و حساسیت بیشتری در برابر استرس اکسیداتیو نشان میدادند.
پیشنهادهای بالینی و راهکارهای پیشگیرانه استاد دالساندرو با توجه به اینکه نزدیک به ۷۵ درصد آمریکاییها قهوه مصرف میکنند، توصیه میکند که محدود کردن مصرف کافئین در ساعات پیش از اهدای خون میتواند کیفیت ذخیرهسازی واحدهای خونی و نتایج بالینی انتقال را به طور قابل توجهی بهبود بخشد. در حال حاضر برخی کشورهای اروپایی توصیههای مشابهی را در دستورالعملهای اهدای خون خود گنجاندهاند.
محققان با وجود محدودیتهایی مانند استفاده از نمونههای قدیمی و تعداد محدود داوطلبان در فاز آزمایشی، بر اهمیت این یافتهها تأکید کرده و معتقدند که این نتایج میتواند مسیرهای تازهای در پزشکی انتقال خون و مدیریت اهداکنندگان باز کند.
