پژوهش نشان می‌دهد ۸۹ درصد خصلت‌های شریکان عاطفی همبستگی دارد اما تفاوت در سلطه اجتماعی کلید رضاست

تحلیل داده‌های گسترده‌ای از روابط طولانی‌مدت نشان می‌دهد که شباهت بین شریکان عاطفی یکی از برتری‌های حاکم بر این روابط محسوب می‌شود. تانیا هورویتز، پژوهشگر دانشگاه کلرادو بولدر، با بررسی پژوهش‌های قبلی و مجموعه‌داده‌های آماری در مقیاس بزرگ به این نتیجه رسیده که ۸۹ درصد خصلت‌های بین شریکان عاطفی دارای همبستگی هستند.

این پژوهش که در سال ۲۰۲۳ در مجله نیتشر هیومن بیهاویور منتشر شده، بر پایه تحلیل ۱۳۳ خصلت رفتاری انجام شده است. نتایج نشان می‌دهد که اگر یک شخص به طور زیادی ورزش کند، شریک او نیز احتمالا همین ویژگی را دارد. این قانون برای گرایش‌های سیاسی، عادت‌های سلامتی، مصرف مواد و موارد دیگر نیز صدق می‌کند. روابطی که افراد در آن شباهت کمتری دارند، چندان متداول نیستند.

تفاوت در سلطه اجتماعی، کلید همسازگاری

با این حال، یافته‌ها به این معنی نیست که شریک ایده‌آل یک کپی کربنی از شما باشد. یکی از خصلت‌های متفاوت بین شریکان، مسئولیت آن‌ها در روابط اجتماعی است که به آن سلطه اجتماعی می‌گویند. اگر هر دو طرف رابطه سطح یکسانی از سلطه اجتماعی داشته باشند، طبق معمول دچار اختلاف می‌شوند. در مقابل، دو شخصیت متواضع که با جریان پیش می‌روند، امکان دارد هرگز در رابطه به مشکل برنخورند.

افراد دارای سطوح متضاد سلطه اجتماعی، معمولا شاد‌تر از کسانی هستند که در یک سطح قرار دارند. این پدیده توضیح می‌دهد که چرا دو فرد که روی کاغذ با یکدیگر تفاوت دارند، به یکدیگر جذب می‌شوند جاذبه متقابل یا همان شیمی عاطفی.

ترجیحات اعلامی در برابر جذب واقعی

پژوهش‌های مربوط به قرار‌های سریع نشان می‌دهد که آنچه در شریک عاطفی می‌خواهیم، همیشه منطبق با چیزی نیست که در نهایت از نظر فیزیکی یا احساسی به آن جذب می‌شویم. وقتی با شخصی به طور حضوری صحبت می‌کنیم، به شکلی کلی‌نگر به جستجوی شباهت می‌رویم. افزایش شباهت کلی با شیمی عاطفی بهتر، رابطه مستقیم دارد.

همگرایی در طول زمان و نقش ادراک

حتی اگر دو طرف تفاوت‌های نسبی داشته باشند، با گذشت زمان می‌توانند به یکدیگر شباهت آشکار کنند که به این پدیده همگرایی می‌گویند. گذراندن زمان مشترک می‌تواند عادت‌ها و سبک زندگی را شکل دهد و این ویژگی می‌تواند جذابیت رابطه را در می‌انه رشد آن افزایش دهد.

در نهایت، آنچه فکر می‌کنیم هستیم و تأثیری که بر شریک عاطفی خود می‌گذاریم، در دوام رابطه نقش دارد. پژوهشی در سال ۲۰۰۰ در مجله روان‌شناسی اجتماعی تجربی مشخص می‌کند که مهم نیست غریبه‌ها یا دوستان فکر کنند شریکان همانند هم هستند، بلکه رضایت از رابطه به این بستگی دارد که افراد در یک رابطه فکر کنند شریکانشان به خودشان شباهت دارند. به عبارتی، همه چیز به قضاوت ذهنی شما وابسته است؛ اگر حس کنید این شخص به شما همانند است، رابطه را ادامه دهید، چون به نظر می‌رسد این ویژگی بیش‌ترین اهمیت را دارد.