ساعت‌های هوشمند و ردیاب‌های تناسب‌اندام در سال‌های اخیر محبوبیت زیادی یافته‌اند و کاربران علاوه بر قابلیت‌های هوشمند، به آمار‌های سلامتی که این دستگاه‌ها ارائه می‌دهند نیز اهمیت می‌دهند.
بر اساس گزارشی منتشرشده در مجله اسپورتس مدیسین، هدف اصلی از استفاده از این ابزار‌های پوشیدنی، آگاه‌ی کاربران از حالت تقریبی جسمانی آن‌هاست و نباید انتظار دقت در سطح داده‌های پزشکی از آن‌ها داشت؛ به عبارت دیگر، با توجه به می‌زان دقت این گجت‌ها، تنها می‌توان به عنوان ابزاری هشداردهنده به آن‌ها تکیه کرد، نه جایگزین پزشک همیشه همراه.
بررسی‌های تیم اسپورتس مدیسین نشان می‌دهد اکثر دستگاه‌های پوشیدنی می‌توانند ضربان قلب را با خطای حدود ۳ درصد اندازه‌گیری کنند و تغییرات ضربان قلب و علائم احتمالی آریتمی را به‌شکل قابل‌اعتمادی ثبت نمایند. یکی از دلایل اعتبار سنسور‌های ضربان قلب، پیشرفت مداوم الگوریتم‌های پردازش سیگنال است؛ این سنسور نخستین سنسور متمرکز بر سلامت بود که وارد دنیای ساعت‌های هوشمند شد.
ساعت‌ها و دستبند‌های هوشمند همچنین تخمین‌های خوبی از آمادگی تنفسی قلبی ارائه می‌دهند که معمولا به صورت ماکس (حداکثر مصرف اکسیژن) نمایش داده می‌شود. این شاخص برای سنجش طیف وسیعی از شرایط بدن و قلب، به‌ویژه برای ورزشکاران حرفه‌ای، مفید است. داده‌های شمارش قدم نیز دقت بالایی دارند و اختلاف آن‌ها با دستگاه‌های مرجع سنجش حرکت لحظه‌ای حدود ۲ درصد برآورد شده است.
از سوی دیگر، دقت محاسبه کالری‌های سوخته که بر اساس ضربان قلب، تعداد قدم و شدت فعالیت محاسبه می‌شود، نسبتا پایین است؛ طوری‌که خطای این اطلاعات بین ۱۵ تا ۲۱ درصد تخمین زده می‌شود. این معیار بیش‌تر برای افراد با اضافه وزن مورد استفاده قرار می‌گیرد و اتکا به درستی داده‌های آن در درازمدت می‌تواند منجر به آسیب‌های جسمی و در برخی موارد آسیب‌های روانی شود.
در تست دقت سنسور‌های ردیابی خواب، تیم متوجه شد که دقت اطلاعات مربوط به زمان و کارایی خواب بیش از ۱۰ درصد و تأخیر در شناسایی شروع خواب تا ۱۸۰ درصد نسبت به پلی‌سومنوگرافی (آزمایش استاندارد خواب) اختلاف دارد. یکی از دلایل اصلی این تفاوت، پیچیدگی مراحل خواب است که به‌صورت لحظه‌ای تغییر می‌کند؛ تشخیص بیداری و خواب عمیق یا سبک برای سنسور‌های کوچک ساعت‌های هوشمند چالش‌برانگیز است.
به‌طور کلی، اگرچه برند‌هایی مانند سامسونگ، اپل و سایر تولیدکنندگان به بهبود مداوم الگوریتم‌ها و سنسور‌ها ادامه می‌دهند، اما تمام کاربران باید بدانند که اطلاعات سلامت‌محور منتشرشده توسط این دستگاه‌ها تنها جنبه هشداردهنده دارد و نباید به عنوان جایگزین تجهیزات و مشاوره پزشکی مورد اعتماد قرار گرفت.
