خطرات مخفی استفاده از پلاستیک در آشپزخانه و راهکارهای ایمن نگهداری غذا, פלاستیک بهعنوان یک عنصر در آشپزخانههای हमारे. ظروف نگهداری غذا، کیسههای فریزر، بطریهای نوشیدنی، قوطیهای تندار و لیوانهای یکبار مصرف، همه از یمرهای مصنوعی ساخته میشوند. حتی ظروف فلزی مانند قوطیهای نوشابه نیز بهمنظور جلوگیری از واکنش غذا با فلز، با لایههای نازک از پلیمر پوشش داده شدهاند.
دانشمندان از پیش میدانند که ترکیبهای شیمیایی موجود در پلاستیک میتوانند به داخل غذا نفوذ کرده و در بدن انسان انبار شوند. معروفترین این مواد بیسفینول ای (BPA) است که شبیه به هورمون استروژن عمل میکند و میتواند سیستم را بهم ریزد. جایگزینهای BPA مانند BPS و BPF نیز میتوانند اثرات سمی مشابهی داشته باشند.
ن نرم کننده برای انعطافپذیری پلاستیکها بهکار میروند. این مواد با زایمان زودرس، اختلال در نفس و اختلال رشد عصبی در هستند.
مطالعات اخیر نشان میدهند که بیش از ۳۵۰۰ ماده شیمیایی از بستهبندی غذا به بدن انسان منتقل میشوند. جن مونک، سمشناس برجسته، تأکید میکند که بخش عمده این تماس ناشی از تماس مستقیم غذا با پلاستیک است. نگرانکنندهتر از همه، وجود هزاران- ناشناخته همچون الیگومرها (پلیمرهای زنجیرهای) است که سمیت آنها هنوز تحت بررسی نیست. چهار عامل اصلی میزان انتقال سموم از پلاستیک به غذا را تعیین میکنند دما، نوع غذا، مدت تماس و سطح تماس.
اری طولانیمدت (ماهها) بهوضوح خطرناکتر از نگهداری کوتاهمدت (چند روز) است. مایعات و پودرها سطح تماس بیشتری با دیواره ظروف دارند.
برای کاهش خطر در آشپخانه لازم نیست پلاستیک را بهصورت کامل حذف کنید؛ تغییرات کوچک میتوانند اثربخش باشند. هرگز غذا را در ظروف پلاستیکی داخل میکروویو گرم نکنید. حتی ظروف با برچسب ایمن برای میکروویو نیز در دماهای بالا مواد میکنند. غذاهای داغ را به دمای اتاق برسانید و سپس در ظروف پلاستیکی قرار دهید. برای ذخیره طولانیمدت آرد، برنج، روغن و نوشابه از بطریهای شیشهای، استیل ضد زنگ یا سرامیکی استفاده کنید.
به جای חד-פעמיים، از ظروف چندبارمصرف شیشهای یا استیلی استفاده کنید. ترجیح دهید محصولاتی را بخرید که در بطری شیشه یا کارتن (بدون لایه پوشش پلاستیک) بستهبندی شده باشند. استفاده هوشمندانه از های پلاستیکی برای جلوگیری از سریع مواد غذایی (مانند گوشت، پنیر و سبزیجات) همچنان ترین و ارزانترین راهحل است، بهویژه هنگامی که هدف کاهش پسماند غذایی به éและ.
بنابراین، برای نگهداری کوتاهمدت در یخچال از پلاستیک استفاده کرده و برای ذخیره طولانیمدت یا غذاهای داغ/چرب از ظروف بی واکنش کنید. متخصصان معتقدند که بار ایمنی نباید صرفاً بر شانه مصرفکننده باشد. در حال حاضر بستهبندیها بر اساس اصل بیخطر تا اثبات خلاف مجوز میگیرند، در حالی که داروها باید قبل از ورود به بازار تستهای سنگین بگذارند.
براون و مونک تأکید میکنند که قوانین باید تغییر کند تا شرکتها موظف شوند قبل از تولید، ایمنی مواد تماس با غذا را اثبات کنند. تا آن زمان، بهترین کار استفاده از دانش موجود برای انتخابهای آگاهانهتر و á است.,
