>> مستطیل زرد نیمی از کارمندان استفاده از هوش مصنوعی را از مدیران مخفی میکنند >> تحقیقی جدید انجام شده توسط KPMG در همکاری با دانشگاه ملبورن نشان میدهد که نیمی از کارمندان استفاده از هوش مصنوعی در محل کار را از مدیر و همکاران خود مخفی میکنند. این مطالعه که بین نوامبر ۲۰۲۴ و ژانویه ۲۰۲۵ در ۴۷ کشور و بین ۴۸٬۳۴۰ نفر انجام شد،’ ۲۰۲۵’ منتشر شد و به بررسی رفتارهای کارمندان نسبت به هوش مصنوعی در محیط کاری پرداخت.
بر اساس نتایج، ۵۷ درصد کارمندان شرکتکنندهٔ میگویند استفاده از هوش مصنوعی را در مکان کار نهان میکنند و نتایج حاصل از آن را به جای کار خودشان ارائه میدهند. این رفتار به به خوبی نشان میدهد که کارمندانهای هوش مصنوعی را برای بهبود کارایی خود بهکار میبرند اما نگرانی از یا é را دارند.
همچنین گزارش ۵۸ درصد از شرکتکنندگان را śق میکند که بهطور عمدی از هوش مصنوعی برای اهداف کاری استفاده میکنند و تقریباً یکسوم آنها حداقل یک بار در هفته این ابزار را بهکار میبرند. این čí نشان میدهد هوش مصنوعی نه تنها بهعنوان یک فناوری جدید، بلکه بهعنوان بخشی از روند کاری روزانه کارمندان تبدیل شده است.
قد است این धá فشار برای بهکارگیری ابزارهای نوین و با تیم است؛ کارمندان ترس دارند که اگر از این فناوری استفاده نکنند، عقب بمانند یا شغلشان به خطر بیفتد.
گیلاسپی اضافه کرد که،عنصر غواکننده نیز در استفاده از هوش مصنوعی وجود دارد؛ هنگامی که کارمندان مزایای استفاده از این فناوری را میبینند (مثل صرفهجویی در زمان یا افزایش دقت)، به گسترش استفاده از آن پیدا میکنند، حتی اگر بدانند این کار ممکن است در تضاد با سیاستهای باشد.
این یافتهها به- استناد دارد که برای بهکارگیری هوش مصنوعی نه تنها ابزارهای تکنولوژیکی لازم دارند، بلکه باید و ایجاد کنند تا ترسهای کارمندان را رفع کنند و استفاده مسئولانه و هوشمندانه از فناوری را تشویق کنند.
هد و ê és >> در ادامه بررسی نتایج این مطالعه جهانی، باید به عوامل فرهنگی و سازمانی که باعث پنهانکاری استفاده از هوش مصنوعی میشوند، توجه کرد.
در بسیاری از سازمانها، ía وجود دارد که استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی بهعنوان یک چالش یا تهدید برای شغلی محسوب میشود و کارمندان ترس دارند که اگر از این ابزارها استفاده کنند، بهعنوان کسی که سعی دارد کار خود را بهراحتی تمام کند، دیده شوند. این ترس بهویژه در که و تغییر را بهسختی پذیرفتهاند، تقویت میشود.
در چنین محیطهایی، کارمندان ترجیح میدهند از هوش مصنوعی بهصورت استفاده کنند تا از نظر منفی همکاران یا مدیران جلوگیری کنند. این رفتار، اگرچه در کوتاهمدت ممکن است بهعنوان یک راهحل فردی عمل کند، اما در بلندمدت میتواند مانع از بهکارگیری جمعی و منسجم فناوری شود. یک عامل دیگر که در این پژوهش برجسته شد، عدم وجود راهنماییهای واضح و سیاستهای سازمانی برای استفاده از هوش مصنوعی بود.
ند که چه زمانی و چگونه از این ابزار استفاده کنند.
در مقابل، سازمانهایی که سیاستهای واضح و شفاف برای استفاده از هوش مصنوعی وضع کردهاند و آموزشهای منظمی را برای کارمندان ارائه دادهاند، شاهد کاهش قابلتوجهی در رفتارهای پنهانکارانه بودهاند. در این سازمانها، کارمندان احساس میکنند که استفاده از هوش مصنوعی یک فعالیت تشویقشده و پشتیبانیشده است و نیازی به پنهانکاری آن ندارند. علاوه بر این، مطالعه نشان داد که سطح اعتماد بین کارمندان و مدیران یک عامل کلیدی در این رفتار است.
در تیمهایی که سطح اعتماد بالایی داشت، نرخ پنهانکاری استفاده از هوش مصنوعی بهطور قابلتوجهی کاهش یافت. این نشان میدهد که ایجاد یک فرهنگ مبتنی بر اعتماد و بازگویی میتواند یک راهحل مؤثر برای این چالش باشد. از نظر فنی، انواع ابزارهای هوش مصنوعی که کارمندان از آنها استفاده میکنند، بسیار متنوع است.
از ابزارهای ساده مانند دستیارهای نوشتاری مبتنی بر هوش مصنوعی (مثلاً برای نوشتن ایمیلها یا گزارشها) تا ابزارهای پیچیدهتر برای تحلیل دادهها، پیشبینی روندها و خودکارسازی فرآیندها، طیف استفاده گستردهای مشاهده شد.
جالب است بدانید که حتی در صنایع که بهطور تاریخی کمتر به فناوریهای نوین نگریستهاند (مثل تولید یا کشاورزی)، استفاده از هوش مصنوعی در حال افزایش است و کارمندان نیز سعی دارند از این ابزارها برای بهبود کارایی خود استفاده کنند، اگرچه ممکن است این استفاده را بهدلیل نگرانیهای مشابه پنهان کنند. نتایج این مطالعه نیز بهسختی نشان میدهد که هوش مصنوعی دیگر یک فناوری اختیاری نیست، بلکه بهس یک ضرورت شغلی تبدیل شده است.
کارمندانی که از این ابزارها استفاده نمیکنند، ممکن است در رقابت شغلی عقب بمانند، در حالی که آنانی که از آنها استفاده میکنند اما بهصورت پنهان، ممکن است درگیر مشکلات اخلاقی و شوند. بنابراین، پیشنهاد اصلی این پژوهش برای سازمانها این است که بهجای نگرانی از استفاده از هوش مصنوعی، سعی کنند یک محیطی ایجاد کنند که استفاده از این فناوری بهصورت باز، مسئولانه و با هدف واضح تشویق شود.
این شامل تعیین سیاستهای واضح و قابلفهم برای استفاده از هوش مصنوعی در محل کار ارائه آموزشهای منظم و مستمر برای افزایش مهارتهای دیجیتال کارمندان ایجاد مکانیزمهای بازخورد برای رفع نگرانیها و سوالات کارمندان تشویق به اشتراکگذاری بهترین روشها و تجارب موفق در استفاده از هوش مصنوعی اطمینان از اینکه استفاده از هوش مصنوعی با ارزشها و اهداف سازمانی همخوانی دارد در پایان، باید گفت که هوش مصنوعی فرصتهای بینظیری برای افزایش کارایی، نوآوری و رضایت شغلی فراهم میکند، اما برای بهکارگیری موفق آن، نیاز به توجه به بعدهای انسانی و دارد.
سازمانهایی که بتوانند این تعادل را برقرار کنند، نه تنها از فناوری بهتر استفاده خواهند کرد، بلکه یک کار قویتر، انعطافپذیر و آماده برای آینده خواهند داشت. مجله مستطیل زرد امیدوار است این تحلیل بتواند به سازمانها و کارمندان در درک بهتر چالشها و فرصتهای مرتبط با هوش مصنوعی کمک کند و به آنها در مسیر تبدیل به یک کارگاه هوشمند و انسانی راهنمایی کند.
