شکست دومین مأموریت ماهنشین رزیلینس؛ آیاسپیس در فرود نرم ناکام ماند, شرکت خصوصی ژاپنی آیاسپیس بار دیگر در تلاش برای دستیابی به اولین فرود موفق تجاری روی ماه شکست خورد. ماهنشین رزیلینس که در ماموریت هاکوتو-آر مिशن ۲ ( ۲) به فضا پرتاب شده بود، در لحظههای پایانی فرود در ساعت ۲۲۴۳ به وقت ایران روز پنجشنبه ۵ ژوئن، ارتباط با مرکز کنترل را از دست داد.
جزئیات لحظههای پایانی فرود رزیلینس از ارتفاع ۱۰۰ کیلومتری مدار ماه آغاز به فرود کرد و هدف آن فرود در نزدیکی دریای سرما در ساعت ۲۳۴۷ بود. با این حال، تیم کنترل مأموریت اعلام کرد که وقتی فضاپیما تنها در ارتفاع ۱۹۲ متری از سطح ماه بود، سیگنالهای تلهمتری قطع شد.
تحلیل دلایل ناکامی و مقایسه با ماموریت قبلی کلایو نیل، پژوهشگر ماه دانشگاه نوتردام، بیان کرد که اگرچه رزیلینس در لحظات آخر سرعت خود را کاهش داده، اما این کاهش برای یک فرود نرم کافی نبوده است. او احتمال میدهد که ریشهی مشکل، یک نقص سیستمی باشد که در ماموریت اول در آوریل ۲۰۲۳ نیز وجود داشته و برطرف نشده است.
نیل تأکید کرد که از آنجا که فضاپیما تا آستانه موفقیت پیش رفته، رفع این ایراد با اصلاحات جزئی در ماموریتهای آتی امکانپذیر است. ریو اوجیه، مدیر ارشد فناوری آیاسپیس، پیش از این اعلام کرده بود که در ماموریت، سیستم تلهمتری به اشتباه گزارش داده بود که فضاپیما به سطح رسیده، در حالی که در واقع در حال سقوط آزاد بود.
بارهای علمی و اهداف ماموریت در صورت موفقیت، رزیلینس قرار بود تجهیزات متعددی را فعال سازد، از جمله سیستم الکترولیز آب، ماژول آزمایش تولید غذا، یک کاوشگر تابش فضایی ساخته شده توسط دانشگاه ملی مرکزی تایوان، و یک ماهنورد کوچک ۵۴ سانتیمتری برای جمعآوری دادههای تصویری، مکانی و نمونههای رگولیت (خاک ماه).
مسیر پرواز و مقایسه با رقیب آمریکایی رزیلینس در ۱۵ ژانویه با موشک فالکون ۹ اسپیساکس از کیپ کاناورال پرتاب شد، همزمان با ماهنشین بلو گوست شرکت آمریکایی فایرفلای ارواسپیس. برخلاف بلو گوست که در ۲ مارس با موفقیت فرود، رزیلینس مسیر طولانیتر و کممصرف انرژی را انتخاب کرد؛ شامل یک پرواز گذری از ماه در ۱۵ فوریه و دو ماه اقامت در مدار انتقالی، تا در ۷ مه وارد مدار ماه شود.
این استراتژی اگرچه سوخت را بهینه میکرد، اما در نهایت نتوانست تضمینکننده دقت فرود باشد. آینده کاوش ماهیانه بخش خصوصی ریچارد دیگرایس، اخترشناس دانشگاه مککواری استرالیا، پیشبینی میکند که تلاشهای شرکتهای خصوصی برای فرود بر ماه تشدید خواهد شد. او اشاره کرد که نهادهای دولتی نظیر ناسا تمایل متزاونی به همکاری با بخش تجاری دارند، زیرا این شرکتها قادرند فضاپیماهای کمهزینهتری توسعه و پرتاب کنند.
