زگیلهای تناسلی علائم، راههای انتقال، درمان و پیشگیری کامل, زگیل تناسلی یکی از شایعترین عفونتهای پوستی است که در ناحیه آلتهای تناسلی و اطراف مقعد بهصورت برجستگیهای نرم، گوشتی و رنگ پوست یا گلکلمی ظاهر میشود. عامل اصلی این بیماری، ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) از انواع کمخطر مانند ۶ و ۱۱ میباشد. اگرچه این ضایعات معمولاً خوشخیم هستند، اما بیتوجهی به آنها میتواند منجر به گسترش زگیلها و انتقال ویروس به شریک جنسی گردد.
شکل و مکانهای بروز زگیل تناسلی این زگیلها بهصورت تکتکه یا خوشههای کوچک، صاف و مرطوب دیده میشوند. شایعترین مکانهای ابتلا در مردان شامل آلت تناسلی، کیسه بیضه و ناحیه مقعد است. در زنان نیز لابیا، واژن، دهانه رحم و اطراف مقعد مستعد بروز این ضایعات هستند.
انواع مختلف زگیلهای تناسلی زگیلهای تناسلی بر اساس شکل و بافت به چند دسته تقسیم میشوند زگیلهای خوشهای رایجترین نوع که شبیه گلکلم در نواحی مرطوب ظاهر میشوند. زگیلهای مسطح برجستگیهای صاف، نازک و همرنگ پوست که کمتر مشهودند. زگیلهای فیلیفرم زگیلهای باریک و بلند مانند نخ یا انگشت در نواحی حساس. زگیلهای معمولی سطح خشن و سختتر که بیشتر روی دستها دیده میشوند اما میتوانند در ناحیه تناسلی نیز بروز کنند.
راههای انتقال ویروس HPV انتقال اصلی از طریق تماس مستقیم پوستی-پوستی در طول رابطه جنسی واژینال، مقعدی یا دهانی رخ میدهد. استفاده از کاندوم اگرچه خطر را کاهش میدهد، اما به دلیل تماس نواحی پوششیافته، جلوگیری کامل را تضمین نمیکند. در موارد بسیار نادر نیز انتقال عمودی از مادر به نوزاد در هنگام زایمان امکانپذیر است. علائم و نشانههای بالینی اکثریت افراد مبتلا هیچ علائم خاصی ندارند و تنها زگیلهای قابل مشاهده وجود دارد.
در برخی موارد ممکن است خارش، سوزش، ناراحتی یا خونریزی جزئی در محل زگیل احساس شود.ی توسط پزشک پوست، زنان، ارولوژی یا عفونی انجام میشود.
برای تأیید قطعی یا در موارد مشکوک، از روشهایی مانند بیوپسی، تست اسید استیک (سرکه) برای نمایش ضایعات پنهان، و تست HPV DNA برای شناسایی نوع ویروس استفاده میشود. مضاعفات احتمالی در صورت عدم درمان اگر درمان نشود، زگیلها میتوانند در اندازه و تعداد افزایش یابند، خارش و درد مزمن ایجاد کنند و احتمال انتقال به شریک را بالا ببرند.
در افراد با ایمنی ضعیف یا با انواع پرخطر ویروس، ریسک تغییرات سلولی و سرطان دهانه رحم یا سایر سرطانهای ناحیه تناسلی افزایش مییابد. گزینههای درمانی موجود انتخاب روش درمان به تعداد، اندازه، مکان زگیلها و ترجیح بیمار بستگی دارد. روشهای رایج عبارتند از کرایوتراپی (یخدرمانی) انجماد زگیل با نیتروژن مایع. الکتروکوتری و الکتروسرجری (LEEP) سوزاندن یا برش زگیل با جریان الکتریکی. لیزر درمانی تبخیر بافت زگیل با دقت بالا.
داروهای موضعی کرم یا ژلهای حاوی ایمیکویمود، پودوفیلوکس یا اسید تریکلرواستیک (TCA) تحت نظارت پزشک. مدت زمان درمان و احتمال بازگشت بازمان درمان متغیر است و میتواند از چند هفته تا چند ماه طول بکشد و اغلب نیازمند چند جلسه است. اگرچه زگیلهای قابل مشاهده حذف میشوند، اما ویروس ممکن است در بدن بماند و باعث بازگشت زگیلها شود؛ بنابراین مراقبتهای پیگیری ضروری است.
اقدامات پیشگیری و واکسیناسیون بهترین راه پیشگیری، واکسیناسیون با گارداسیل است که در برابر انواع ۶ و ۱۱ HPV (عامل ۹۰٪ زگیلها) و انواع پرخطر حفاظت میکند. سایر اقدامات شامل داشتن رابطه جنسی ایمن و با شریک ثابت، استفاده مداوم از کاندوم، مراقبت از بهداشت شخصی، عدم اشتراک اشیاء شخصی و غربالگریهای منظم پاپ اسمیر و تست HPV در زنان میباشد.
مراقبتهای پس از درمان و ویزیت آنلاین بیماران باید ناحیه را خشک و تمیز نگه دارند، تا پایان درمان از رابطه جنسی خودداری کنند، شریک خود را آگاه سازند و برای بازبینیهای منظم مراجعه کنند. تقویت سیستم ایمنی با تغذیه سالم و مدیریت استرس نیز در پیشگیری از عود موثر است. برای مشاوره اولیه و پیگیری میتوان از ویزیت آنلاین با پزشک متخصص استفاده کرد، اما معاینه حضوری برای انجام اقدامات درمانی الزامی است.
