رابطه کابوسهای مکرر با پیری زودرس و افزایش خطر مرگ پیش از زمان؛ یافتههای جدید علمی, کابوسهای شبانه در نگاه اول تنها تجربهای ناخوشایند و گذرا به نظر میرسند، اما شواهد علمی اخیر نشان میدهد تکرار این رویاهای ترسناک میتواند پیامدهای عمیق و طولانیمدتی بر سلامت بدن و طول عمر داشته باشد.
تحقیقات گستردهای بر روی دادههای بیش از ۱۸۳ هزار نفر طی سالهای طولانی، ارتباط مستقیمی بین بیداریهای وحشتناک هفتگی و تسریع فرآیند پیری سلولی و همچنین افزایش قابلتوجه خطر مرگ زودرس برقرار کرده است.
تحقیقات گسترده کالج سلطنتی لندن و نتایج شگفتانگیز ابیدمی اوتایکو، متخصص عصبپزشکی از کالج سلطنتی لندن، به همراه تیم تحقیقاتی خود، اطلاعات سلامتی شرکتکنندگانی در بازه سنی ۲۶ تا ۸۶ سال را که در مطالعات طولانیمدت عمومی شرکت کرده بودند، تحلیل کرد. افراد در ابتدای مطالعه فراوانی کابوسهای خود را گزارش دادند و سپس وضعیت سلامتیشان در بازه زمانی یک سال و نیم تا ۱۹ سال تحت رصد قرار گرفت.
نتایج منتشرشده در کنگره آکادمی نورولوژی اروپا در هلسینکی حاکی از آن است که احتمال مرگ پیش از ۷۰ سالگی در کسانی که هفتگی کابوس میبینند، بیش از سه برابر کسانی است که به ندرت یا هرگز این تجربه را ندارند.
در سطح سلولی برای سنجش دقیق پیری بیولوژیک، محققان طول تلومرهای کروموزومها را بررسی کردند.
تلومرها که در کارکرد مشابه یک ساعت زیستی هستند، با هر تقسیم سلولی کوتاهتر میشوند و کوتاه بودن آنها مستقیماً با پیری در سطح سلولی مرتبط است. این بخش از مطالعه شامل دادههای نزدیک به ۲۴۰۰ کودک ۸ تا ۱۰ ساله نیز بود که والدین آنها فراوانی کابوسهای فرزندان را گزارش کرده بودند. در بزرگسالان، سن زیستی با استفاده از ساعتهای اپیژنتیکی پیشرفته محاسبه گردید.
یافتهها در تمام گروههای سنی، جنسیتی و قومی ثابت کرد افراد با کابوسهای مکرر، تلومرهای کوتاهتری داشتند. در کودکان نیز کابوسهای تکراری با نشانههای پیری سلولی زودرس همراه بود و در بزرگسالان، پیری تسریعیافته میتواند تا ۴۰ درصد از افزایش خطر مرگ زودرس را توجیه کند. دو مکانیزم اصلی استرس مزمن و اختلال در ترمیم سلولی اوتایکو دو عامل کلیدی را برای توضیح این اثر مخرب تشریح کرده است.
لی که گاهی شدیدتر از استرسهای روزمره است. دوم، اختلال در معماری طبیعی خواب.
خواب عمیق نقش حیاتی در ترمیم و بازسازی سلولی ایفا میکند و برهمزدن این فرآیند، سلامت عمومی را به خطر میاندازد. پیشینهای پژوهشی نیز ارتباط بیخوابی با افزایش خطر بیماریهای قلبی-عروقی و متابولیک را تایید کردهاند. راهکارهای پیشگیری و نظرات تخصصی خبر امیدبخش این است که بسیاری از عوامل محرک کابوس قابل اجتناب یا کنترل هستند.
اوتایکو توصیه میکند از تماشای فیلمهای ترسناک یا محتوای تحریککننده پیش از خواب خودداری شود و در صورت وجود اضطراب یا اختلالهای روانی، به سراغ درمان مراجعه گردد. با این حال، گای لشزاینر، متخصص خواب از بنیاد درمانی گای و سنتتوماس، با تأکید بر جذابیت یافتهها، به احتیاط در تفسیر نتایج میانهد.
او یادآوری میکند که بیماریهای پایه یا داروهای تجویزشده در سنین بالاتر میتوانند بر نتایج اثرگذار باشند و برای درک کامل این رابطه پیچیده، به تحقیقات گستردهتر و کنترلشدهتری نیاز است.
