مطالعه‌ای جامع و تازه از نوع مرور سیستماتیک که به درخواست سازمان بهداشت جهانی انجام شده، نتایج قاطعی درباره عدم ارتباط تلفن‌های همراه با سرطان مغز ارائه کرده است. این تحقیق نشان می‌دهد که قرارگیری در معرض امواج رادیویی ناشی از گوشی‌های موبایل، عاملی برای افزایش خطر ابتلا به تومور‌های مغزی نیست.
تلفن‌های همراه معمولا در نزدیکی سر نگه داشته می‌شوند و امواج رادیویی غیر‌یون‌ساز منتشر می‌کنند. این دو ویژگی باعث شده تا از دهه‌های گذشته نگرانی‌هایی درباره احتمال سرطان‌زایی این دستگاه‌ها در اذهان عمومی شکل بگیرد. در سال ۱۹۹۳، دیوید رینارد از فلوریدا ادعا کرد که تابش گوشی موبایل در مرگ همسرش بر اثر سرطان مغز نقش داشته و از شرکت سازنده شکایت کرد، هرچند پرونده در ۱۹۹۵ رد شد.
در سال ۲۰۱۱، آژانس بین‌المللی تحقیقات سرطان (IARC) امواج رادیویی را در گروه عوامل سرطان‌زای احتمالی برای انسان قرار داد، اما این طبقه‌بندی بر پایه شواهد محدود از مطالعات مشاهده‌ای بود و به طور گسترده نادرست تفسیر گردید. مرور سیستماتیک جدید بر مجموعه داده‌های بسیار بزرگ‌تر و مطالعات به‌روز‌تر استوار است و اطمینان بیش‌تری را فراهم می‌آورد.
در این بررسی بیش از ۵ هزار مطالعه مورد ارزیابی قرار گرفت که ۶۳ مورد از آن‌ها، منتشرشده در بازه ۱۹۹۴ تا ۲۰۲۲، در تحلیل نهایی گنجانده شدند. نتایج هیچ‌گونه ارتباطی بین استفاده از تلفن همراه و خطر سرطان مغز یا سایر سرطان‌های سر و گردن را تأیید نکرد. استفاده طولانی‌مدت (ده سال یا بیش‌تر) و همچنین تعداد تماس‌ها یا مدت زمان مکالمه نیز با افزایش خطر مرتبط نبودند.
یافته‌های این تحقیق با پژوهش‌های پیشین هم‌سو است که نشان داده‌اند با وجود افزایش چشمگیر استفاده از فناوری‌های بی‌سیم در چند دهه اخیر، نرخ وقوع سرطان مغز در جمعیت افزایش نیافته است. مقاله کامل در نشریه منتشر شده است.
