سرخشدن پوست صورت واکنش غیرارادی به احساساتی چون خجالت، ترس، خشم یا عشق است که قرنها محیر دانشمندان مانده است

چارلز داروین در سال ۱۸۷۲ سرخشدن را شگفتترین و انسانیترین حالت توصیف کرد و یادآور شد که حتی اشاره به سرخشدن فرد، شدت آن را افزایش میدهد.
از منظر فیزیولوژیک، سرخشدن ناشی از هجوم خون به رگهای پوست صورت، گوش، گردن و سینه است، اما عملکرد تکاملی این پدیده همچنان ناشناخته باقی مانده است.
محققان دانشگاه آمستردام با رهبری میلیکا نیکولیک، با استفاده از اسکن از ۴۰ داوطلب ۲۰ ساله در حین تماشای فیلم آوازخوانی خود، الگوی فعالیت مغز را بررسی کردند.
نتایج نشان داد که هنگام تماشای خود، گونههای داوطلبان داغتر میشد و نواحی مغز مربوط به برانگیختگی عاطفی و دقت فعال، در حالی که نواحی ذهنیتسازی (فکر کردن درباره افکار دیگران) به وضوح غیرفعال بودند.
نیکولیک و همکاران نتیجه گرفتند که فرآیندهای شناختی سطح بالا برای سرخشدن ضروری نیستند و این واکنش بیشتر ریشه در حس معذببودن و در معرض قرارگیری دارد.
محققان تأکید کردند که نتایج با احتیاط باید تفسیر شود چون نمونه محدود به دانشجویان دختر بوده و نیاز به تکرار با جامعه گستردهتر و متنوعتر است.
این مطالعه در نشریه <a href="https://royalsocietypublishing.org/doi/10.1098/rspb.2024.0958" target="_blank" rel="noopener" : منتشر شده است.




