اموزش

جهش کیهانی به جای بیگبنگ: نظریه جدیدی که تکینگی را حذف میکند

جهش کیهانی به جای بیگبنگ نظریه جدیدی که تکینگی را حذف میکند, پژوهشگران در یک مقاله علمی تازه اثبات کردهاند که فروپاشی گرانشی لزوماً به یک تکینگی نامتناهی منجر نمیشود. آنها با بهرهگیری از یک راهحل تحلیلی دقیق و بدون هیچگونه تقریب، نشان دادند که با نزدیک شدن به نقطهی احتمالی تکینگی، مقیاس جهان بر اساس یک تابع هیپربولیک از زمان کیهانی دگرگون میشود.

این مدل ریاضی توصیف میکند که چگونه یک ابر متراکم از ماده میتواند به چگالی بسیار بالا برسد و سپس با یک جهش بازگشتی، وارد فاز جدیدی از انبساط شود. نقش اصل طرد پائولی در جلوگیری از تکینگی مهمترین پرسش این است که این نتیجه چگونه با قضایای راجر پنروز که تکینگی را اجتنابناپذیر میدانستند، سازگار است؟ پاسخ در اصل طرد کوانتومی نهفته است.

این اصل فیزیکی میگوید دو فرمیون (ذرهای با اسپین نیمصحیح) نمیتوانند بهصورت همزمان در یک حالت کوانتومی یکسان قرار گیرند. محققان اثبات کردند که همین قانون مانع از فشرده شدن نامحدود ذرات در حین فروپاشی میشود. در نتیجه، فرآیند فروپاشی متوقف شده و معکوس میگردد.

نی و انرژی تاریک جهانی که پس از این جهش پدید میآید، شباهت شگفتانگیزی به جهان مشاهدهشده ما دارد.

مهمتر از آن، این مدل بهصورت طبیعی دو فاز شتابدار انبساط، یعنی تورم کیهانی و انرژی تاریک را تنها با استفاده از فیزیکِ خودِ جهش و بدون معرفی میدانهای فرضی توضیح میدهد. پیشبینیهای قابل رصد و آزمون یکی از نقاط قوت این نظریه، ارائه پیشبینیهای کمی و قابل اندازهگیری است. مدل پیشبینی میکند که جهان انحنای فضایی مثبتی بسیار کوچک اما غیرصفر دارد؛ یعنی جهان کاملاً تخت نیست، بلکه مشابه سطح یک کره، انحنای ملایمی تجربه میکند.

این انحنا میراثی است از چگالی فوقالعاده اولیه که فرآیند فروپاشی را آغاز کرده بود. اگر رصدهای آینده — مانند مأموریت فضایی اقلیدس — وجود این انحنا مثبت ریز را تأیید کنند، شاهد مدرکی قوی بر روی اینکه جهان ما از چنین جهشی متولد شده، خواهیم بود.

رابطه با مدل جهان سیاهچالهای و معماهای کیهانشناسی این چارچوب تنها مشکلات کیهانشناسی استاندارد را حل نمیکند، بلکه میتواند به توضیح معماهای عمیقتری چون منشأ سیاهچالههای کلانجرم، ماهیت ماده تاریک و شکلگیری سلسلهمراتبی کهکشانها کمک کند. مأموریتهای آتی مانند آراکیس با رصد هالههای ستارهای و کهکشانهای ماهوارهای، دادههایی فراهم خواهند کرد که درک ماده تاریک و تکامل کهکشانها را پیش ببرد.

اجسام فشرده باستانی، مانند سیاهچالههای اولیه که در فاز فروپاشی شکل گرفته و از جهش جان سالم به در بردهاند، میتوانند کاندیدای مناسبی برای این رصدها باشند. دیدگاه جدید جهان ما درون یک سیاهچاله است مدل جهان سیاهچالهای یک پرسپکتیو تازه ارایه میدهد تمام جهان قابل مشاهده ما در درون یک سیاهچاله قرار دارد که در یک جهان مادر بزرگتر شکل گرفته است.

ستیم که از گرانش، مکانیک کوانتومی و پیوندهای ژرف میان این دو بافته شده است. این مطالعه در نشریه D منتشر شده است.

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا