لئونارد ریستروف، محقق اصلی این مطالعه، توضیح میدهد که امروزه یاردانگهای بسیاری با حالتی شبیه به حیوانات نشسته یا خوابیده در طبیعت وجود دارد که نتیجهگیری محققان را تأیید میکند. بهعنوان مثال، کلوتهای بیابان لوت ایران نمونهی بارزی از یاردانگ است که میتوان بسیاری از آنها را به حیوانات و موجودات عجیبالخلقه تشبیه کرد.
نویسندگان مطالعه برای اثبات اعتبار این فرضیه، با استفاده از مواد تشکیلدهندهی سختتر و کمتر فرسایشپذیر، تپههایی از خاک رس نرم ساختند و نمونهی شرایط محیطی ناحیهی جیزه را در آزمایشگاه بازسازی کردند. سپس این سازهها را درون یک تونل آبی قرار دادند که بادهای غالب شمال شرق مصر را شبیهسازی میکرد.
محققان پس از مشاهدهی اثرات فرسایش روی یاردانگهای کوچک آزمایشگاهی، توضیح دادند که چگونه تپهای بیشکل به یک شیر باشکوه تبدیل میشود. همانطور که آب با حرکت سریع خاک رس را از قالب در میآورد، مواد مقاومتر نیز شکل یک سر استوانهای را به خود میگیرند و سپس سایهی باد روکشی برای محافظت از بدن میسازند.
سپس حالت خمیدهی پشت موجود توسط تلاطم پسایه حک شد، در حالی که جریان شتاب در زیر سر، گردن، اندامهای جلویی و پنجههای جانور افسانهای را شکل داد. ریستروف میگوید اشکال غیرمنتظره از نحوهی منحرفشدن جریانها در اطراف بخشهای سختتر یا کمتر فرسایشپذیر ناشی میشود.
نویسندگان مطالعه با جمعبندی جنبههای نهفتهی تشکیل یاردانگها در جیزه، به این نتیجه رسیدند نتایج نشان میدهد که مردم مصر باستان ممکن است در بیابانهای مصر با چه چیزهایی روبرو شده باشند و چرا این موجودات خارقالعاده را مجسم میکردند.
این مطالعه در نشریه منتشر خواهد شد و چکیدهی آن در هفتاد و پنجمین نشست سالانهی APS ارائه شده است.
