سیاهچالهها منبع انرژی تاریک و محرک انبساط جهان؟ شواهد جدید از DESI, تحقیقات اخیر ستارهشناسان نشان میدهد که انرژی تاریک، نیروی پنهانی که باعث شتاب انبساط کیهان شده، ممکن است ریشه در سیاهچالههای کلانجرم داشته باشد. این کشف میتواند یکی از بزرگترین معماهای کیهانشناسی را حل کند. انرژی تاریک نیروی ناشناخته در قلب جهان انرژی تاریک حدود ۷۰ درصد از محتوای انرژی-ماده جهان را تشکیل میدهد و موتور انبساط شتابان کیهان است.
با وجود نقش حیاتی، منشأ دقیق این نیرو تا به امروز ناشناخته مانده بود.
فرضیه جدید سیاهچالهها به عنوان چاههای انرژی تاریک بر اساس نظریهای که در سالهای اخیر مطرح شده، انرژی تاریک ممکن است در مرکز سیاهچالههای کلانجرم تولید شود. گرگوری تارله، استاد فیزیک دانشگاه میشیگان و از نویسندگان مطالعه، این فرآیند را مشابه یک بیگبنگ معکوس توصیف میکند ماده در هنگام فروپاشی گرانشی در مرکز سیاهچاله، به انرژی تاریک تبدیل میشود.
یو مایال در آریزونا، دادههای مکانی میلیونها کهکشان را تحلیل کردند.
این ابزار به دانشمندان امکان میدهد تا نرخ انبساط جهان را در طول زمان بسنجند و از آن، چگالی انرژی تاریک را در دورههای مختلف استنباط کنند. همبستگی بین رشد سیاهچالهها و افزایش انرژی تاریک مقایسه دادههای DESI با تاریخچه شکلگیری و رشد سیاهچالهها نتایج شگفتانگیزی داد.
دانکان فرح، استاد فیزیک دانشگاه هاوایی و از محققان اصلی، بیان میکند هنگامی که سیاهچالههای جدید از مرگ ستارههای کلانجرم متولد میشدند، چگالی انرژی تاریک جهان نیز افزایش مییافت. این همبستگی قوی، احتمال اینکه سیاهچالهها منبع انرژی تاریک باشند را تقویت میکند.
راهحل محتمل برای تنش هابل اگر این فرضیه تأیید شود، میتواند توضیحی برای تنش هابل ارائه دهد — اختلاف ناگهانی در اندازهگیریهای نرخ انبساط جهان که سالهاست کیهانشناسان را به چالش کشیده است. مدلسازی انرژی تاریک ناشی از سیاهچالهها میتواند تناقض بین مشاهدات نزدیک و دور کیهان را برطرف کند.
مرحله بعدی رصدهای دقیقتر تحقیقکنندگان تأکید میکنند که برای نتیجهگیری قطعی، نیاز به دادههای بیشتر از DESI و تلسکوپهای الجیل بعد است. تارله میگوید مسئله اینکه آیا سیاهچالهها انرژی تاریک هستند، دیگر یک پرسش نظری محض نیست، بلکه به یک مسئله تجربی تبدیل شده که قابل آزمون است.
