تکنولوژی

نتیجه قاطع بزرگ‌ترین مطالعه مروری: تلفن‌های همراه ارتباطی با سرطان مغز ندارند_مستطیل زرد

[ad_1]
نوشته و ویرایش شده توسط مجله ی مستطیل زرد

ربط بین منفعت گیری از تلفن همراه و افزایش خطر ابتلا به سرطان، موضوعی او گفت و گو‌برانگیز است که تقریبا به اندازه‌ی عمر خود تلفنهای موبایل قدمت دارد. اکنون مطالعه‌ای تازه از نوع مرور سیستماتیک که به خواست سازمان بهداشت جهانی (WHO) انجام شده است، نشان داده که قرارگیری درمعرض امواج رادیویی تلفن‌های همراه، ارتباطی با سرطان مغز ندارد.

تلفن‌های همراه زیاد تر میانه منفعت گیری در کنار سر نگه داشته خواهد شد و امواج رادیویی را ساطع می‌کنند که از نوع تابش‌های غیریون‌ساز می باشند. این دو عامل عمدتا جهت شکل‌گیری این فکر شده که تلفن‌های همراه امکان پذیر جهت سرطان مغز شوند.

در سال ۱۹۹۳، مردی اهل فلوریدا به نام دیوید رینارد ادعا کرد که تابش‌های ناشی از منفعت گیری از تلفن همراه در مرگ همسرش براثر سرطان مغز نقش داشته است. رینارد از شرکت ان‌ای‌سی امریکا، سازنده‌ی تلفن همسرش شکایت و ادعا کرد که جاگذاری آنتن تلفن به‌طوری بوده که جهت شده تا ناحیه‌ای از مغز که تومور در آن یافت شده، در سطح زیاد بالا و ناایمن درمعرض تابش‌های مایکروویو قرار بگیرد.

با وجود آنکه پرونده‌ی شکایت رینارد در سال ۱۹۹۵ رد شد، پوشش گسترده‌ی آن کافی می بود تا ایده‌ی تلفن‌های همراه سرطان‌زا برای دهه‌ها در اذهان مردم شکل بگیرد. علاوه‌براین، در سال ۲۰۱۱، آژانس بین‌المللی تحقیقات سرطان (IARC) قرارگیری درمعرض امواج رادیویی را به‌گفتن یکی از عوامل سرطان‌زای احتمالی برای انسان طبقه‌بندی کرد. اما معنی این طبقه‌بندی تا حد بسیاری نادرست فهمیدن شد و افزایش نگرانی‌ها را در پی داشت.

ایده‌ی تلفن‌های همراه سرطان‌زا برای دهه‌ها در اذهان مردم شکل گرفت

هرچند برخی پژوهش‌های پراکنده، گمان صدمه ناشی از امواج رادیویی را نقل کرده‌اند، در طول سال‌ها، مدام اجماع علمی وجود داشته است که ارتباطی بین امواج رادیویی تلفن‌های همراه و سرطان مغز یا به‌طور کلی سلامت وجود ندارد. بااین‌حال از آنجایی که تلفن‌های همراه و به‌طورکلی فناوری بی‌سیم قسمت عمده‌ای از زندگی روزمره ما را راه اندازی خواهند داد. مطالعه‌ی گسترده و دقیق ایمنی روبه رو با امواج رادیویی این دستگاه‌ها هم چنان اهمیت بسیاری دارد.

طبقه‌بندی امواج رادیویی به‌گفتن عامل سرطان‌زای احتمالی در سال ۲۰۱۱، عمدتا مبتنی‌بر شواهد محدود از مطالعات مشاهده‌ای انسانی می بود. این نوع مطالعات که با گفتن مطالعات اپیدمیولوژیک نیز شناخته خواهد شد، نرخ بیماری‌ها و نحوه تشکیل آن در جمعیت‌های انسانی را جستوجو می‌کنند. مطالعات مشاهده‌ای بهترین ابزاری می باشند که پژوهشگران برای بازدید اثرات طویل‌زمان عاملی خاص بر سلامت انسان در دست دارند، اما نتایج می‌تواند سوگیری داشته باشد.

طبقه‌بندی IARC بر مطالعات مشاهده‌ای قبل متکی می بود که در آن افراد مبتلا به سرطان مغز گزارش کرده بودند بیشتر از حد واقعی، از تلفن همراه منفعت گیری می‌کردند. یکی از این مثالها به مطالعه INTERPHONE معروف است.

مرور سیستماتیک تازه از مطالعات مشاهده ‌‌ی انسانی مبتنی‌بر مجموعه داده زیاد بزرگ‌تری است و مطالعات جامع‌تر و جدیدتر را دربرمی‌گیرد. به این علت، اکنون می‌توانیم یقین‌تر باشیم که قرار گرفتن درمعرض امواج رادیویی تلفن‌های همراه یا فناوری‌های بی‌سیم ارتباطی با افزایش خطر ابتلا به سرطان مغز ندارد.

زیاد تر بخوانید

مرور تازه نیرومندترین شواهد به دست آمده تا بحال را اراعه می‌کند که مشخص می کند امواج رادیویی حاصل از فناوری‌های بی‌سیم برای سلامت انسان خطری ندارند.

در مطالعه مروری جامع بیشتر از ۵ هزار مطالعه درنظر گرفته شد که ۶۳ موردشان که بین سال‌های ۱۹۹۴ تا ۲۰۲۲ انتشار شده می بود، در تجزیه‌وتحلیل نهایی گنجانده شد. ارتباطی بین منفعت گیری از تلفن همراه و خطر ابتلا به سرطان مغز یا هر سرطان سر و گردن فرد دیگر یافت نشد. این چنین منفعت گیری طویل‌زمان از تلفن همراه (ده سال یا زیاد تر) ارتباطی با خطر ابتلا به سرطان نداشت. تعداد دفعات منفعت گیری از تلفن همراه (بر پایه تعداد تماس‌ها یا زمان زمان صرف شده پشت تلفن) نیز ارتباطی با این قضیه نداشت.

مسئله مهم این که یافته‌ها با پژوهش‌های قبل مطابقت دارند که نشان خواهند داد با وجود افزایش دیدنی منفعت گیری از فناوری‌های بی‌سیم در طول چند دهه قبل، افزایشی در مقدار ابراز سرطان‌های مغز مشاهده نشده است.

مطالعه در نشریه Environmental International انتشار شده است.

دسته بندی مطالب

مقالات کسب وکار

مقالات تکنولوژی

مقالات آموزشی

سلامت و تندرستی

[ad_2]

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا