کوسه باستانی مگالودون به گمان زیاد جانوری کشیده و لاغر می بود

[ad_1]
تحقیقات جدیدی که با مقصد تخمین فرم بدنی مگالودون انجام شده است، با نگاهی تازه به باقی مانده فسیلی این شکارچی منقرضشده، مشخص می کند که بدن مگالودون چندین متر کشیدهتر و به گمان زیاد باریکتر از بازسازیهای قبلی بوده است. این مطالعه روی «سه دادهی مهم» که در سالهای تازه در دسترس قرار گرفتهاند، تکیه دارد و عکس زیاد متغیری از این کوسهی غولپیکر اراعه میدهد.
نخستین قطعهی پازل اسرارآمیز، دمای بدن مگالودون می بود. این ویژگی جهت شد محققان نتیجه بگیرند که این ماهی غولپیکر نیز درست همانند کوسهی سفید بزرگ امروزی موجودی خونگرم است. بااینحال، مگالودون تنها موجودی نبوده است که به باشگاه خونگرمها میپیوست.
این چنین اشکار شد کوسههای آفتابخوار که از پلانکتون تغذیه میکنند و تا این مدت زندهاند، خونگرم می باشند. این چنین زیاد دلنشین می بود؛ چون این نوع کوسهها شناگرهایی کند و تنبل می باشند و این صفت زیاد تر با جانداران خونسرد در ربط است. این نوشته علتشد محققان نتیجه بگیرند که خونگرمبودن لزوما مگالودون را به شناگری سریع تبدیل نمیکند.
مگالودون کوسهی آهستهای بوده است
سومین دادهی مهم این می بود که بر پایه تجزیهوتحلیل فلسها اشکار شد که مگالودون کوسهای آهسته بوده است. بهطور خلاصه دو مورد از سه دادهی یادشده جهت شدند که محققان درموردی مناسببودن کوسه سفید بزرگ بهگفتن معیار قیاس برای مگالودون به شک بیفتند.
کنشو شیمادا، یکی از سرپرستان مطالعهی تازه میگوید: «بازسازی ستون مهرههای مگالودون که پیش از این انجام شد و بر پایه آن طول این کوسه ۱۱٫۱ متر اظهار شده می بود، برپایهی مجموعهی ناقصی از مهرههای فسیلی این گونه از بلژیک و بدون درنظر گرفتن طول سر یا دم می بود.» شیمادا با همکاری فلیپ استرنز، تیم بزرگی از متخصصان معروف کوسه را رهبری میکرد.
[ad_2]
منبع




